• Bankje

    11 september 2016

    Bij het schilderij "het weggetje UMC"
    Weer een nieuwe ochtend. Weer met zijn ziel onder de arm.
    Moeizaam pakte hij de fiets uit het schuurtje achter het huis. Zijn botten waren ook niet meer wat ze geweest waren. En zijn spieren al helemaal niet meer.
    Loes en hij hadden het nog over een e-bike gehad toen ze nog leefde. Het was er niet van gekomen. En nu? Ach, waarvoor zou hij het nog doen. Hij kwam toch niet verder dan dat bankje bij het ziekenhuis.
    Niet dat hij er nog iets te zoeken had. Al bijna twee jaar niet meer. Maar het was een gewoonte geworden. Naar het ziekenhuis fietsen, op de heenweg zichzelf moed inpraten, op de terugweg bijkomen van het steeds duidelijker vooruitzicht alleen achter te blijven.
    Hoe kon dat nou? De man ging toch altijd het eerst? Hij was de harde werker geweest. Loes was alleen thuis en schreef verhalen. Niet echt een ziekmakend beroep.
    Maar toch was zij ziek geworden. De ene na de andere bestraling was gevolgd. Hij zag haar wegteren.
    ‘Hein, ik wil naar huis,’ had ze op een ochtend gezegd. ‘Hier kunnen ze toch niets meer voor me doen.’
    Het ziekenhuis had het goed gevonden. De buurman had Loes het huis binnengedragen.
    ‘Nou zijn we getrouwd, Loes,’ had hij gegrapt. Ze had er nog om kunnen glimlachen. Er kwam een verpleegster. Iedere dag fietste hij het rondje naar het ziekenhuis en terug. Als hij terugkwam lag Loes frisgewassen in bed.
    Na een week was het over. Omringd door de familie was ze thuis gestorven. Precies zoals ze het gewild had.
    En Hein was doorgegaan met zijn rondjes langs het ziekenhuis.
    Soms besloot hij een andere route te volgen. Maar als vanzelf wendde het stuur zich dan weer naar het ziekenhuis.
    Het bankje kwam in zicht. Moeizaam stapte hij af en ging zitten. Na een tijdje hoorde hij de vogels. Druk bezig nestjes te maken.
    Het fluitenkruid stond in bloei, zag hij, en wat klaprozen.
    Een oudere vrouw kwam naast hem zitten, een verpleegster zag hij.
    Hij draaide zich naar haar om en glimlachte.
    Een verhaal van Corrie van Os
     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 174 keer bekeken

  • Schepping

    27 augustus 2016

     
    Het Lauwersmeer Olieverf op doek 60 x 95cm
     
    ‘Kijk, Jezus in de wolken,’ zei ze. Haar vriendin keek nog eens goed. ‘Dat is een kiekendief.’‘Ja, maar als je niet zo goed kunt zien, kan het ook Jezus zijn. ’‘En wat zou Jezus dan moeten doen, hier in dit Godverlaten landschap?’ ‘Het is niet Godverlaten, zeker niet als Jezus langskomt. ’Haar vriendin zuchtte. ‘Maar kijk nou toch,’ hield ze vol. ‘Dat land, dat water, hemel en aarde. Precies wat God heeft geschapen. Weet je nog? “In het begin was de aarde woest en ledig.” En toen heeft God de hemel van de aarde gescheiden en de aarde van het land. Hier zie je nog een stukje van het begin terug. De hemel raakt het water. En land en water zijn ook nog niet helemaal van elkaar gescheiden. Zie dan hoe het in elkaar overloopt!’ Haar vriendin keek nog eens. ‘Juist, dus wij staan in het begin van de schepping. ’‘Zoiets ja.’Ze volgden met hun ogen de kiekendief. Of was het toch Jezus?
     
    Corrie van Os

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 187 keer bekeken

  • Avondpagina's

    27 augustus 2016

    Eerste van een reeks verhalen
     
    "Waarheen"    olieverf schilderij 85x100 cm
    Onderweg. Zo is het, je bent onderweg, alles is onderweg, ergens heen en je komt ergens vandaan. Alles heeft zijn eigen verhaal en maakt zijn eigen reis. Mens en dier en de natuur. Samen ontstaat een sfeer, die mij als schilder pakt en een ander inspireert. Bijvoorbeeld tot een verhaal. [door: Corrie van Os]
     

    Avondpagina’s

    Alles was opgeruimd. De laatste spullen waren meegegaan in de vrachtwagen.Dit was de laatste keer dat ze bij de bushalte stond. De laatste keer in Westbroek.Ze dacht erover na.Twaalf was ze, toen ze voor het eerst de bus naar de stad nam, samen met haar grote broer. Geweldig had ze het gevonden. Al die winkels. Al die steegjes. Ze had er weken op geteerd toen ze weer thuis was.Later kwamen de vriendjes. Even oud als zij, dus nog geen rijbewijs. ‘Op tijd thuis zijn, denk aan de laatste bus.’ Ze hoorde nòg de vermaningen van haar ouders.Je had toen nog geen nachtbus. Dus net als het interessant werd, moesten ze alweer naar huis.Ze had niet geweten hoe snel ze naar Utrecht moest verhuizen, toen ze eenmaal werk had. Natuurlijk kwam ze wel regelmatig thuis. Maar ook dat was minder geworden.
    Tot dit laatste jaar. Haar moeder was erg ziek geweest en wilde niet naar een verpleeghuis. ‘Waarom? Jij bent toch verpleegster? Ik betaal je wel, als dat het is. ’Natuurlijk was dat het niet geweest. Maar, verpleegster of niet, wil je echt al die rimpels op het lijf van je moeder zien? De littekens van de operaties?Ach, dat was het niet eens geweest. Ze wilde niet de aftakeling van haar moeder van zo dichtbij meemaken. Dat ze begon te plassen zodra haar billen de wc raakten, zelfs al zat het wc-deksel er nog op. Of dat ze haar luier onder poepte en jij dat kon opruimen. Die grote, sterke moeder van vroeger, teruggebracht tot een hoopje mens.Haar moeder had haar altijd beschermd tegen de grote boze wereld. Ze had pal vóór haar gestaan. Tot het niet meer kon.
    Ze kon het niet meer tegenhouden dat haar grote dochter de verkeerde beslissingen nam. Zich pijn deed. Gelukkig trouwde en gelukkig scheidde. Ze was net zo afhankelijk van haar dochter geworden als haar kleine baby vroeger van haar afhankelijk was.
    Soms liepen ze samen naar de bushalte. Daar konden ze het beste de luchten zien, zei haar moeder altijd. De stralende zon of, zoals nu, de dreigende wolken. Bij dreigende wolken waren ze meteen weer teruggegaan. Ondanks de vele verzoeken van het dorp was er nog steeds geen bushokje. Omdat de vandalen het maar zouden kapotmaken. Een maand geleden was haar moeder gestorven. Haar broer was overgekomen uit Amerika. Samen hadden ze alles verdeeld. Zijn spullen waren al onderweg naar de overkant van de oceaan. Twee weken geleden hadden ze afscheid van elkaar genomen. ‘En denk eraan, deze zomer kom je naar ons toe,’ had haar broer nog eens gezegd.Ja, dat kon nu. Geen zieke vader, geen zieke moeder, geen veeleisende echtgenoot. Ze voelde de eerste druppels op haar gezicht.In de verte kwam de bus aanrijden.
     
    Met dank aan Corrie van Os

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 186 keer bekeken

  • Natuurlijke schoonheid

    20 juni 2016

    Maandag gaan we een stuk of twaalf schilderijen naar Doorn brengen. Het is een ruimte van de polikliniek van het Diakonessenhuis regio Utrecht waar kleine schilderijtjes volgens de informatie die men mij gaf makkelijk wegvallen in de omgeving. Dus ik heb een selectie gemaakt van de grote schilderijen die ik nu in mijn atelier heb en die in mijn huis hangen.

    Het zijn schilderijen waar ik geschilderd heb over mijn impressie van de natuur en de beleving van de natuur. Daarnaast enkele schilderijen waar de natuurlijke schoonheid zit in de mens. In het spel en in de ontmoeting tijdens het spel.

    De expositie zal ongeveer drie maanden duren dus alle tijd om te gaan kijken.

    Ik vind het fijn dat er weer een ruimte is waar mijn werk door mensen gezien word.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 233 keer bekeken

  • Activiteiten om het schilderen heen

    8 juni 2016

    Wat is het heerlijk om mijn atelier in de ambachtstraat te kunnen hebben. Ik zit daar al sinds 2010. Het is als het ware mijn tweede huis.

    In mijn atelier leef ik me dan ook helemaal uit met mijn penselen en olieverf op doek.

     

    Daarnaast heb ik sinds 2005 ongeveer al heel veel activiteiten ontplooid om te exposeren en mijn werk aan een groter publiek te tonen. Wat een leuke en inspirerende ontmoetingen zijn daar toch uit ontstaan.

    Wat vele buitenstaanders niet weten is dat al deze activiteiten en werkplek ook de nodige investeringen vergen. Ik heb verschillende gokjes moeten wagen en het deed soms een flinke aanslag op mijn budget.

    Maar ik heb wel door de groeiende bekendheid opdrachten gehad en er zijn spontaan schilderijen verkocht, door mensen die er door geraakt waren. In mijn schilderijen stop ik ook mijn gevoel in al haar facetten. En er is nog zoveel wat ik wil verkennen en nog schilderen dat ik voorlopig nog niet kaar ben.

    Echter ik zal mij ook moeten houden aan de 30 uur per week die ik besteed aan mijn werk in de sociale sector. Maatschappelijk ben ik actief en betrokken bij de medemens die zich bepaald niet bruizend voelt. Het is soms pittig werk.

    Het schilderen is een heerlijke manier om dan even alle zwaarte van de problematiek op het werk los te laten.

    Hoe erg zou het zijn als ik niet kon blijven schilderen in mijn atelier. Zolang ik kan doe ik het met liefde.

    De afgelopen twee jaar heb ik nog twee andere manieren gevonden om mijn kunst op de markt te brengen en dat is via twee webshops met artikelen afgeleid van mijn kunst.

    De markt is groot er zijn vele kunstenaars en mensen die zich bezig houden met diverse vormen van kunst. Er zijn ook vele smaken, zo is er voor ieder wat wils, toch is de concurentie groot. En ik wil op een eerlijke manier niet alleen van schilderen genieten, maar er toch ook wat mee verdienen. Want.. mijn atelier wil ik niet kwijt. En ik wil nog verder ontwikkelen in wat ik maak.

    Dus lieve lezer neem eens een kijkje op die andere plekken waar mijn kunst te vinden is. Misschien is een schilderij te prijzig of niet haalbaar in de woning. er is nog zo veel ander leuks mogelijk. Help mij onze wereld mijn kleur te laten toevoegen en koop een ander artikel om je huis op te fleuren en je te laten inspireren.

    Lees mijn Blogspot eens http://camphuijsenart.blogspot.nl/?view=magazine daar staat nu mijn laatste nieuws op over mijn twee webshops Kunst op een andere manier voor de liefhebber.
     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 228 keer bekeken

  • Meet & Greet Camphuijsen Art in Museum Thijnhof

    21 maart 2016

    "Kind waar was jij thuis"

    Dit voorjaar hangt het resultaat van mijn verkenningstocht door verschillende werelden waarin 'het kind centraal staat' in het museum Thijnhof. De expositie is 4 Maart geopend. En ik maakte voor het eerst kennis met het museum en Kees Thijn. Wat een genoegen om zoveel realisten en surrealisten, bij elkaar te zien exposeren. Ik ben er trots op om aan deze eerste expositie van o.a. vijf exto kunstenaars, naast een aantal partikuliere exposanten mee te mogen doen.

    Komende zondag is het mijn beurt voor een meet & greet, een wekelijks gebeuren dat de stichting van het Museum heeft georganiseerd om bezoekers de gelegenheid te geven de kunstenaars persoonlijk te ontmoeten en hen vragen te kunnen stellen. Natuurlijk zou ik het heel leuk vinden als de ontvangers van deze nieuwsbrief zich eveneens uitgenodigd voelen om naar het museum te komen.

    Meet and Greet

    Wij nodigen u van harte uit om op een bijzondere manier kennis te maken met onze exposanten. Hiervoor organiseren wij op zondagmiddag om 14:30 uur een Meet & Greet.

    Tijdens deze ‘Meet & Greet’ ontmoet u de kunstenaars op een zeer persoonlijke manier. Zij zullen u  vertellen over hun eigen werk. Ook is er volop gelegenheid op informele wijze vragen te stellen. Het  geeft u een unieke gelegenheid meer te weten te komen over de kunst en de kunstenaars. Het kan zowel de exposanten als bezoekers veel inspiratie bezorgen.

    Programma:

    Aanvang: 14:30 uur
    Entree: € 5,-

     

    Ik zal het een eer vinden om de gasten welkom te heten en waar gewenst wat meer te vertellen over mijn schilderijen collectie.

    Wanneer ik een portret schilder is de focus op de hele persoon, in deze schilderijen gaat het vooral om de beleving van een moment. Waar ik me al schilderend heb proberen in te leven in met moment van het kind of de kinderen die in het schilderij centraal staan.

    In de serie laat ik ook zien dat door tijd en door culturen heen, waar ik van geproefd heb op mijn reizen en tochten door het land, de beleving van het kind een universeel karakter heeft. En is het geen goud waard, wanneer een kind helemaal op kan gaan in het spel of in de ontmoeting met een ander en daar vanzelfsprekend contact mee maakt. Ook al gaat dat niet persé met een vlot gesprek. Maar eerder met een blik of eenvoudige gebaren.

    De verwondering waarmee een kind je aan kan blikken en zich vragen stelt, nog ongearticuleert, spreekt me heel erg aan.

    Kom kijken en laat je inspireren.

    Mogelijk ken je ook kinderen van wie je het leuk zou vinden ze eens op een andere manier geportetteerd te zien dan in een pose. Kijk hoe verwonderd mijn vader keek toen hij op zijn stoeltje werd gezet, bijna 90 jaar geleden toen ik nog niet eens aanwezig was om te weten welke kleur dat kussen op de stoel nu werkelijk had. Ik kan het alleen maar verbeelden door me in te leven met een blik in het verleden, waarin ik zelfs in die peuter ogen, mijn vader van nu herken.

    Volg de link voor meer informatie

    http://thijnhof.nl/heropening-met-nieuwe-expositie/

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 293 keer bekeken

  • Waar was jij thuis

    14 februari 2016

    Vanaf 3 Maart exposeer ik in het Museum Thijnhof te Coevorden. Voor die gelegenheid heb ik een inleiding tot mijn werk geschreven. Ik zal deze in dit Blogbericht plaatsen en ik nodig jullie uit om daar een kijkje te nemen. Ik ben blij dat ik nu in het kader van EXTO deelnemers mijn collectie "kinderen"mag laten zien.

    Kijken naar kinderen die opgaan in het moment

    Hoger en Hoger

    Rita Camphuijsen is geboren en getogen in Amsterdam

    Al vroeg begonnen te schilderen en te tekenen en daardoor met potlood, papier en inkt in de weer. Was daarmee in familie en school bekend en men verwachtte een kunstopleiding. Toch aanvankelijk een andere route gekozen door me te laten opleiden om anderen te stimuleren tot creatieve zelf expressie. En de drang om maatschappelijk van dienst te zijn was sterk aanwezig. Waar mogelijk combineer ik psychosociaal werk met creatief werk maar uiteindelijk is het zelf maken van een kunstwerk toch te bevredigend om dat op de tweede plaats te zetten. Als autodidact in 2003 “een doorstart” gemaakt als schilderes.

    En nu is mijn atelier in AmbachtAteliers in de Bilt de basis waar ik mijn ideeën uitwerk en waar projecten ontstaan die op exposities ed. regelmatig te zien zijn.Mijn werk bestaat voornamelijk uit olieverfschilderijen.

    De mens in relatie tot de natuur, inspireert mij om indrukken in mijn leven te verbeelden.

    Geraakt door het leven van de mens en de mogelijkheid om troost te vinden in het kijken naar de natuur voel ik me geïnspireerd- en laat ik mij beïnvloeden door de magie van de elementen. Dat betekent ook het open staan voor het symbolische aspect van hen of de diepere motivatie binnen het geschilderde object. Ik ben van plan nog veel onderwerpen te verkennen en mijn ideeën verder te ontwikkelen en te laten groeien, plukkend uit verschillende thema's. Sommige schilderijen waren naar een opdracht anderen, vrij werk.

    Klik op de link voor meer details over de expositie in het het museum Thijnhof in Coevorden

    In deze expositie laat ik werken zien waarin kinderen en hun belevingswereld het hoofdthema zijn. Het schilderij “onderweg”leidt de zoektocht naar de beleving van kinderen in. Onderweg valt zo veel te zien en te beleven. Ik reisde door de tijd en bezocht wat andere werelddelen.

    Hoe zou het geweest zijn toen mijn ouders nog kind waren, de geur en de kleur in hun omgeving zou dat veel verschillen met nu? En bijvoorbeeld toen ik zelf klein was? Aan de buitenkant ogenschijnlijk wat verschillend. Waar dromen al deze kinderen van. En wat beleven ze in de wereld waar ze hun eerste stappen zetten. Opgaand in hun spel kunnen zij zich op een klein plekje geboortegrond helemaal laten op gaan in hun bezigheden. Vergeten zij de grote wereld, of bereiden zij zich voor op het volwassen leven. Zij ontdekken daadwerkelijk, wat zij om zich heen hebben, zien en (be)proeven. Authentiek en levenslustig wanneer en waar je ook geboren bent.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 358 keer bekeken

  • Hallo! - Здравствуйте!

    11 januari 2016

    Hallo! - Здравствуйте!
    Nu in “kunstwerk van de week” is mijn inzending, dit schilderij over een ontmoeting van twee Russische meisje, waar ik als Nederlandse even getuige van was. En even in mocht delen In het schilderij leg ik het gevoel vast, dat ik had toen ik daar zat. Zon warmte vrede en aandacht. Het leven kan soms even zo simpel zijn.
    Hallo wie ben jij. Woordeloos voegt het ene kind zich bij de andere. Ik zie dat het niet on opgemerkt is. Met gebaren en bewegingen van hun lichaampjes verdiepen zij zich beiden in het spel met het zand.
    Hallo! - Здравствуйте! Olieverf op canvas, serie: Kind waar was jij thuis. Binnenkort ook in Coevorden te zien. In Museum Thijnhof
     
    Hat is bloed heet, een prachtige dag in Sint Petersburg. En het is een komen en gaan van mensen. Toeristen, bewoners.. ik kan het niet zien. Even verderop staat een man magneetje met een afbeelding van de stad te verkopen. Verderop staat een stel jongemannen, met vermoedelijk alcoholische drank, verborgen in een grauwe tas, hun dorst te lessen.
    De sfeer is ontspannen. Op het bankje raken we aan de praat met klaarblijkelijk de oma van het linker meisje. We praten door het uitwisselen van enkele duitse woorden en gebarentaal. Knikken en het bekijken van een folder waar de vrouw een keuze moet maken. Oma past op haar kleindochter. Dochter werkt en zal haar later ophalen. Ze zocht bij het park naar een speelplek. Maar het meisje wilde niet tussen allemaal vreemde kinderen inb een zandbak. Hier bij de fontein heeft ze zo haar eigen stillen plekje gevonden waar zij on opgemerkt en ongestoord met haar schepje in het dunne laagje hete zand kan scheppen. En hoer accepteert ze het dat een ander kindje bij haar hurkt en samen in een toevallige ontmoeting delen ze een interesse.
    Ontmoetingen, even een beetje van elkaars leven proeven, vriendelijk en met respect dat kleine stukje leven delen, zelfs al spreken...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 393 keer bekeken

  • Drie schilderijen over vluchtelingen

    13 december 2015

    Ik zie dat er in deze tijd waar opnieuw vluchtelingen in het nieuws zijn helaas, dat mensen op mijn blog stukje terecht komen. Ik zal in deze blog de link naar het album plaatsen voor mensen die er een beeld voor zoeken. http://www.camphuijsen-art.nl/kunstwerken/1778093_Afrika.html

    Ik heb de drie schilderijen genoemd,

    1. Hoop

    2. verloren

    3 Integratie en vrijheid

    Hoop

    Omdat ik het zie als een positieve stap in het leven van een mens in nood, huis en haard te verlaten. Op één van de foto's van vluchtelingen uit Angola langgeleden, droeg iemand het bordje hoop. Want, niemand verlaat vrijwillig de eigen geboortestreek, als er daar geen gegrondde noodzaak voor is, wanneer dat een lange barre tocht voorspelt.

    Verloren

    Ook geloof ik dat mensen die hun kansen in hun vaderland verloren hebben en zich hier ook verloren voelen en geisoleerd zijn omdat ze nog de aansluiting en nieuwe kansen missen op een leven, simpel een leven, met basis voorzieningen. Dat schilderij dat dit dilemma uitdrukt noemde ik "verloren

    Vrijheid en integratie

    Zo noemde ik het laatste schilderij. Waarin ik laat zien dat ik mogelijkheide zie in wederzijdse inspiratie het leren van elkaars cultuur op basis van vrijheid en gelijkheid. Zoals je vaak ziet in het maken van muziek met elkaar. Ik vind dity een universeel gegeven, die vrijheid kun je vieren, de verschillen hoeven we niet weg te poetsen want het kan heel goed mixen als beide partyijen maar willen.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 376 keer bekeken

  • Mijn kijk op van Gogh

    24 oktober 2015

    Het is zo ver, mijn schilderij "een befaamde blik " hebben we afgeleverd in het Breda's museum.

    Daar hangt het als één van de genomineerde 125 te bezichtigen voor de jury en later het publiek

    Er is voor het publiek nog tot en met 31 oktober tijd om te stemmen. Willen jullie stemmen op mijn werk, dan vind ik dat natuurlijk leuk.

    Maar kijk eens rond op de site .ik wil een eerlijke stem, misschien zie je iets anders wat je meer aan spreekt.

    De eerste beloning is nu om in Breda te exposeren. De volgende beloningen zijn ook érg leuk. Via dezxe link kun je een stem uit brengen. Een paar handelingen zijn nodig, zoals het opgeven van een email adres en vervolgens bevestigen met een link via de ontvangen bevestiging.

    http://www.vangoghschilderwedstrijd.nl/schilderij/3097

     

    En dan ding ik ook nog mee naar de RABO bank publieksprijs van het groene hart.

    Van vrijdag 9 oktober 20.00 uur t/m zaterdag 31 oktober 17.00 uur kunt u stemmen op uw favoriete kunstwerk. Op zondag 1 november om 16.00 uur zal de uitslag bekend worden gemaakt.
    Kies en stem!
    Houd er rekening mee dat u slechts één stem kunt uitbrengen.

    Mijn bijdrage is Kicken in een sloot.

    http://groenehartkunst.nl/?page_id=857&fv-page=5

    En neem een kijkje op beide expositie. Erg aan te bevelen.

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 437 keer bekeken

  • Meer blogs >>